Wie is Brigitte Bouhuijzen?

Ik ben 69 jaar en woon in Raalte in Salland, tussen Zwolle en Deventer. Ik heb drie kinderen en zes kleinkinderen, verspreid over het land. Eén dag per week ben ik oppasoma. Ook sport ik graag. Ik heb altijd gesquasht en getennist, maar sinds ik een blessure heb opgelopen, fiets ik vooral. In de vakanties maak ik graag fietstochten in het buitenland. Verder hou ik van theater, muziek en concerten. Met Pinksteren ben ik elk jaar te vinden bij het Ribs & Bluesfestival in Raalte. Daarnaast ben ik ook gastvrouw in het HOFtheater. Mensen ontvangen en ze een plezierige avond geven, geeft me veel voldoening. Ik ben altijd op zoek naar dingen van betekenis, naar manieren om iets bij te dragen.

Wat heb je hiervoor gedaan?

Ik heb bijna mijn hele carrière in het onderwijs gewerkt en heb daarnaast veel projecten gedaan op het snijvlak onderwijs-arbeid. Twaalf jaar heb ik voor de klas gestaan in het basisonderwijs, maar ik voelde altijd de behoefte om meer te doen met begeleiding en coaching. Ik heb me verder ontwikkeld op dat vlak en ben uiteindelijk terecht gekomen op het mbo, hbo en voortgezet onderwijs. Ik heb docenten zowel startende als zittende docenten gecoacht en werkte met video-interactie. Daarbij maakte ik opnames in de klas om gedrag te bespreken en verbeteringen in te zetten. Mijn laatste functie voordat ik met pensioen ging was gedragsspecialist en leerlingbegeleider in het voortgezet onderwijs. Ook behaalde ik mijn master Special Educational Needs. Ik kreeg leerlingen met problematiek als ADD, ADHD of autisme. De uitdaging was altijd: hoe krijg ik ze binnen het systeem op koers, hoe creëer ik een veilige plek, wat hebben ze nodig en wat moet de omgeving aanpassen zodat ze lekker kunnen werken?

Hoe ben je bij Fith terechtgekomen?

Toen ik in 2023 met pensioen ging, dacht ik: nu begint mijn vrijheid, nu kan ik alles doen wat ik wil. Ik startte als gastvrouw in het theater, ging veel sporten. Maar na een tijdje dacht ik: is dit nu alles? Ik heb zoveel in mijn rugzak zitten en kan zo veel betekenen voor mensen. Dus plaatste ik een oproep op LinkedIn dat ik in was voor een klus. Ik sta open voor nieuwe dingen en hing al snel met Richard (Roth, voormalig directeur, red.) aan de lijn. We hadden meteen een enorme klik. Al snel reisde ik af naar Den Bosch en toen ik binnenkwam dacht ik: wow, wat een warme sfeer, wat een leuke werkomgeving. Zo ben ik begonnen, inmiddels alweer drie jaar geleden.

Waarom past het Fith-werk jou zo goed?

De manier van werken bevalt me goed. Ik ben een open persoon en dat vind ik bij Fith ook terug. Bij de bijeenkomsten met collega-adviseurs merk ik dat er overeenkomsten zijn: belangstelling voor mensen en makkelijk contact maken. We zijn nieuwsgierig, willen nieuwe dingen doen en ons blijven ontwikkelen. Hoewel ik op afstand zit, heb ik echt het gevoel onderdeel van een team te zijn. Ik hou ervan om te sparren, problemen op te lossen en oplossingsgericht te werken, het liefst met collega’s. Je brengt elkaar op ideeën, inspireert elkaar, maakt elkaar enthousiast en draagt kennis over. Je kunt altijd vragen stellen over een casus, wat werkte wel en wat niet. Dat is heel prettig. Het geeft me voldoening dat ik nog wat kan betekenen voor mensen, ook al ben ik officieel al met pensioen.

Waar ben je het meest trots op?

Het mooiste is als een kandidaat die vastzit opeens een ontwikkeling doormaakt. Al zijn de stapjes nog zo klein, het is mooi als er beweging is. Ik begeleidde ooit iemand die totaal aan de grond zat, geen woning, geen werk, geen opleiding. Hij woonde bij zijn oma en ik dacht: hoe krijg ik deze jongen aan het werk als er niks geregeld is in zijn privéleven? Ik ben met hem in de auto gestapt en naar de gemeente gereden. We troffen iemand die direct zag hoeveel hulp er nodig was en hem met voorrang opnam. Hij kreeg een coach en ondersteuning op meerdere vlakken.

Wanneer is jouw dag geslaagd?

Als iemand een fijne werkplek vindt en weer gaat bloeien en groeien. Daar word ik heel blij van. Bijvoorbeeld als mensen met PTSS weer aan de slag kunnen in een organisatie waar ze zich veilig voelen. Laatst werd ik gebeld door iemand met PTSS die ik een tijd geleden heb gecoacht. Ze vertelde me dat ze een vaste aanstelling had gekregen bij de gemeente en heel blij was met mijn traject. Ze had zich goed kunnen ontwikkelen en haar PTSS was onder controle. Daar word ik zo gelukkig van! Mijn dag is ook geslaagd als ik mijn ervaring met neurodiversiteit kan inzetten. Ik kom kandidaten tegen waarbij het fout is gelopen, soms met diagnose, soms zonder. Samen proberen we dan een goede werkplek te vinden waar iemand kan gedijen, waar structuur is maar waar die ook zichzelf kan zijn. En als ik overleg met werkgevers, geef ik aan wat zo’n kandidaat nodig heeft om beter te functioneren. Die hele rugzak vol ervaringen uit het onderwijs komt nu goed van pas.