Wie ben je?

Ronnie van Broekhoven (57) is binnen Fith werkzaam als Teammanager van een tiental adviseurs. Met zijn jarenlange ervaring in de re-integratie draagt hij bij aan een pragmatische, mensgerichte werkwijze binnen Fith. Dat dit interview op Blue Monday verschijnt, is eigenlijk toeval. De dag staat bekend als het ‘meest sombere moment van het jaar’, maar Ronnie kan zich daar weinig bij voorstellen. Waar veel mensen worstelen met goede voornemens, donker weer of een lege portemonnee, kijkt hij eind januari juist vooruit. Carnaval komt eraan en sporten, zijn grootste hobby, loopt het hele jaar als een rode draad door zijn leven.

Ronnie’s positieve instelling en zijn kijk op motivatie neemt hij mee in zijn werk. Met meer dan twintig jaar ervaring in de re-integratie weet hij dat niemand het alleen hoeft te doen. Een goed contact met collega’s vindt hij essentieel. “Samen weet je simpelweg meer dan alleen.” Daarom hanteert hij een eenvoudige maar duidelijke afspraak: als iemand ergens langer dan tien minuten over moet nadenken, is even met elkaar bellen vaak effectiever dan blijven puzzelen. Samenwerking vormt voor Ronnie het fundament onder kwaliteit en werkplezier.

Hoe pak je dingen aan?

Diezelfde praktische instelling zie je terug in hoe Ronnie omgaat met processen en rapportages: altijd met oog voor snelheid, kwaliteit én toepasbaarheid. Binnen Fith sluit dat goed aan bij het vier-ogenprincipe, waarbij trajecten en rapportages door meerdere collega’s worden bekeken. Niet als controlemechanisme, maar om kennis te delen en samen tot oplossingen te komen die juridisch kloppen én in de praktijk werken.

Ronnie staat bekend om zijn vermogen om wet- en regelgeving, zoals de Wet verbetering poortwachter, te vertalen naar concrete en werkbare keuzes voor klant en medewerker. Door te kijken waar maatwerk het beste resultaat oplevert, ontstaat een aanpak die voldoet aan de formele eisen én daadwerkelijk bijdraagt aan voortgang.

“Pragmatiek zit voor mij niet in het overslaan van stappen,” licht Ronnie toe, “maar in het durven kiezen voor de best passende oplossing binnen de kaders. Soms betekent dat afwijken van het gebruikelijke, omdat dat uiteindelijk effectiever is voor iedereen.”

Dat deze manier van werken, waarin professionaliteit, uitzonderingen als bewuste keuze en resultaatgerichtheid samenkomen, steeds breder binnen Fith wordt gedragen, stemt hem zichtbaar tevreden.

Wat doe je als iets lastig is?

Het gaat in het werk niet alleen over processen en efficiëntie. Minstens zo belangrijk is communicatie, en die loopt niet altijd vanzelf. Soms raakt een collega of kandidaat vast in een proces. Ronnie ziet dat niet als falen, maar als een logisch onderdeel van samenwerken.

Wanneer hij merkt dat het contact vastloopt, pakt hij zelf de telefoon om te horen hoe iemand erin staat. Zo herinnert hij zich een situatie waarbij een kandidaat vooral twijfelde aan zijn eigen capaciteiten. Door uit te leggen dat ook vrijwilligerswerk als een waardevolle stap richting regulier werk wordt gezien, kreeg de kandidaat weer vertrouwen en kwam er opnieuw beweging in het proces.

Plezier in het werk

Naast deze serieuze momenten is er ook ruimte voor humor. Ronnie vertelt met zichtbaar plezier over een adviseur die een kandidaat met een klompvoet begeleidde en een vacature tegenkwam bij een klompenfabriek. De adviseur twijfelde of hij deze vacature wel durfde voor te leggen, maar deed het toch. Conclusie? De kandidaat werkt er nog steeds. De les die Ronnie hieruit trekt is helder: “Ga niet voor iemand invullen wat hij wel of niet wil, maar bespreek het gewoon.”

Omzien naar elkaar

Tegelijkertijd kent het werk ook situaties die diepe indruk maken. Ronnie noemt het voorbeeld van een vader met een jong kind dat ernstig ziek was. Formeel moest deze vader solliciteren, maar emotioneel was dat nauwelijks haalbaar. “Ik heb toen kunnen schakelen met de bedrijfsarts om het traject tijdelijk on hold te zetten, zodat hij de ruimte kreeg die nodig was.” Voor Ronnie onderstreept dit hoe belangrijk maatwerk en menselijkheid blijven.

Vanuit die ervaring kijkt hij ook kritisch naar de rol van werkgevers. Zijn advies is om vooraf goed na te denken over het bureau dat wordt ingeschakeld voor tweede spoorbegeleiding. “De verschillen tussen re-integratiebedrijven zijn groot. Sommige bureaus hanteren bijvoorbeeld maar één gesprek per drie weken, of laten alles online uitvoeren. Dat kan goedkoper lijken, maar goedkoop is vaak duurkoop.” Zeker voor werkgevers die zich betrokken voelen bij hun medewerkers, loont het volgens hem om verder te kijken dan alleen de prijs.

Terugkomend op dat online werken geeft Ronnie aan dat je daar echt terughoudend in moet zijn. “Je ziet namelijk nooit het hele verhaal.” Bij huisbezoeken wordt zichtbaar hoe iemand leeft, welke zorg er speelt in het gezin en of extra ondersteuning nodig is. Daarom werkt Fith met wekelijkse contactmomenten en vindt begeleiding zoveel mogelijk fysiek plaats.

Waar het allemaal om draait

Als je Ronnie hoort praten zijn de thema’s wel duidelijk: pragmatisch en positief. Die houding vertaalt zich in hoe hij met collega’s samenwerkt: “Schrijf op wat je wél gedaan hebt, niet wat je niet hebt gedaan,” benadrukt hij regelmatig.

Diezelfde gedachte past hij toe op hoe hij naar functies en functietitels kijkt. Volgens Ronnie zeggen die vaak maar weinig over de daadwerkelijke inhoud van het werk. Kandidaten kunnen zich daardoor onnodig laten afschrikken. Zo wordt de functie Telefoniste/Receptioniste al snel gezien als hectisch en stressvol, terwijl de invulling sterk verschilt per organisatie. In een callcenter ziet de werkdag er heel anders uit dan op een advocatenkantoor.

Door samen verder te kijken dan het label en de titel, ontstaan er mogelijkheden die mensen vooraf niet hadden overwogen. Precies daar, in dat bredere perspectief, ziet Ronnie zijn rol terug: helpen om werk weer behapbaar en haalbaar te maken. Stap voor stap, en altijd met oog voor de mens achter het dossier.